^{با سلام خدمت دوستان.}

^{اولا با عرض شرمندگی بابت به روز نرسانی کردن این وبلاگ (هرچند احتمالا خیلی ها خوشحال بودند.)}

^{دوما پنج شنبه شب در قزوین به همت انجمن ادبی توتم نقد و بررسی اشعار آقای جلیل صفر بیگی با نام «سیر رباعی از دیروز تا امروز» در سالن شهرداری قزوین برگزار شد که جمعیت بیشتری نسبت به نقد و بررسی دوستان شاعر قبلی در این مکان حاضر شده­ بودند که به نکاتی از این جلسه اشاره می­شود.}

^{این جلسه با شعر خوانی آقایان یاسر قنبرلو و مهران حسینی(دبیر سابق توتم) مهدی ترمشیر،سید مرتضی حسینی، محمد حسین عباسی، مصطفی حاجی خانی(از اعضای اصلی توتم) رحیم سلیمانی و مرتضی نوروزی و خانم محمودی همراه بود. همین طور آقایان حمید رضا عباسی(از اعضای اصلی توتم) محسن انصاری و سعید عاشقی نقدی بر آثار جلیل صفر بیگی ارائه دادند.}

^{در ابتدای جلسه شاعر و مجری توانمند قزوین آقای سعید عاشقی به خواندن چند رباعی از جلیل صفر بیگی پرداخت و از آقای محمد شفیعی­فر دبیر انجمن ادبی توتم برای سخنرانی دعوت به میان آمد.}

^{از نکات قابل توجه در این جلسه نقد آقای محسن انصاری شاعر سپید سرایی بود که به سختی می­توانست رباعی­های آقای جلیل صفر بیگی را درست تلفظ کند که آقای رحیم سلیمانی نیز در ابتدای شعر خوانی خود به این نکته توجه کرد.}

^{میهمانان این جلسه انجمن ادبی کلمه (از شهر الوند) و انجمن سعدی پژوهی و افراد عادی و شاعران سطح شهر بودند.}

^{در اواسط جلسه نیز گروه موسیقی سنتی­ای با صدای زیبای آقای کامران کاکاوند بر رونق جلسه افزودند.}

^{و در آخر جلیل صفر بیگی به سخنرانی پرداخت که به چند مسئله از}

^{- قبیل تاریخچه رباعی}

^{ـ ابداع رباعی و دو بیتی از طرف ایرانیان در جهان برای اولین بار}

^{ـ کم بودن رباعی سراها به صورت تخصصی(به غیر از خیام)}

^{ـ شاعران به هنگام پایان یافتن اشعارشان رو به سرودن رباعی می­آوردند}

^{ـ وزن رباعی(رباعی تنها قالب شعری­ای هست که می­شود چهار وزن متفاوت داشته باشد)}

^{ـ رباعی ایران در طول سالیان دراز به صورت استنتاجی بوده است یعنی ابتدا باید مقدمه بگوییم و بعد در انتها ضربه زنی را آغاز کنیم}

^{ـ رباعی جزء محدود غالبهایی بوده است که در مدح حاکمان به کار برده نمی­شد اشاره داشت}

^{آثار جلیل صفر بیگی عبارتند از:}

^{کم کم کلمه می­شوم، انجیل به روایت جلیل، چرا پرنده نباشم، شکلکی برای مرگ، هیچ(مجموعه رباعی)، و...(مجموعه رباعی) عاشقانه­های یک زنبور کارگر، هفت وادی تشنگی، او نویسی و داستانهایی از عنایت اهل بیت به شعرا(مقاله تحقیقی) و...}

^{وی همچنین سر دبیری فصل نامه ادبی نور و همچنین مسئولیّت مرکز آفرینش ادبی حوزه هنری را به عهده دارد.}

^{وی تا کنون در جشنواره­های مختلف شرکت کرده است که در آن به عنوان شاعر نمونه برگزیده شد که عیارتند از :}

^{برگزیده دومین جشنواره شعر فجر، برنده جایزه قیصر امین پور، برنده جشنواره ملی شعر زاگرس، سه دوره برگزیده کتاب سال فرهنگیان.}

^{در آخر این جانب از انجمن ادبی توتم و دوستان عزیز تلاشگر توتمی از جمله آقایان شفیعی­فر، عباسی و حاجی خانی بابت تلاشهایشان تشکر می­کنم.}

انجمن دادبی توتم پس از مدتها تلاش خانه تکانی کرد و مکان آن به آدرس زیل انتقال یافت:

قزوین ــ خيابان مولوي ــ كوچه دهنه ديمج ــ گرمابه تاريخي سر گل

براي اطلاعات بيشتر به وبلاگ انجمن ادبی توتم تشریف ببرید

همچنين اينجانب از آقاي محمد شفيعي فر، بابت زحمات كشيده شده بابت توتم تشكر مي كنم

حاجی دست ندارد

اما همه جـــا دسـت دارد.

*

بی خانه شوی تو ، خانه را می فهمی

گنجشک شو ، آشیـــــانه را می فهمی

بـــابـــا که بدون سر، صدا برگــــردد

منقــــار بـــدون دانــــه را می فهمی.

*

با سلام خدمت تمام دوستان عزیز مجازی و حقیقی خودم...

1- یک غزل بسیار زیبا از " علی اکبر رشیدی " که جزو شاعران موفق حوزه هنری اهواز هستند:

دیگر بس است این همه افسون و دلبری

با این حساب راه به جایی نمی بری

می خواهم از نگاه تو این بار بگذرم

با یک نگاه بی رمق و سرد و سرسری

گنجشک من! برای تو این باغ تنگ بود؟

یا نقشه بود حرص مرا در بیاوری

دیگر چطور دانه بریزم برای تو؟

وقتی به روی شاخه ی همسایه می پری

شاید بدون دغدغه پیدا کنید ، زود

یک آسمان تازه و یک جای بهتری

حالا کجا؟ بمان و غزل را تمام کن

اصلا درست نیست که اینگونه بگذری

خُلقم به تنگ آمد و حرفی زدم ولی

فردا به این درخت شکسته بزن سری.

2- یک داستان مینی مال زیبا از " عادل حیاوی " از بچه های آبادان که قبلا هم کاری از این عزیزهنرمند براتون گذاشته بودم:

« سیب سرخ »

خیلی خوشحال بود. کیفش پراز سیب های سرخی بود که شب قبل پدرش برای اولین بار به خانه آورده بود.حالا او هم می توانست مثل بقیه هم کلاسی هایش زنگ تفریح میوه بخورد.

هم کلاسی اش گفت: صبح بابام عکس بابات رو تو روزنامه دید.

ــ بابای من ؟

ــ آره ، داشته میوه ای که از تصادف یک وانت روی زمین ریخته بود را جمع می کرده.

3- یک شعر سپید با نام " ایستگاه " هم از خودم براتون میذارم ، امیدوارم نظر یادتون نره...

 حالا

      هرچه چمدان را در خودم جا می دهم

انگار دست وپایم زمین می مانند.

صدایم میان جیرجیر در گم می شود

نبضم میان عقربه ها.

ایستگاه ، آخرین کسی است که مرا برای شکستن دوست دارد.

پا به پا

     چمدان مرا می خورد

و جاده

لقمه ی گیر کرده ای می شود در گلوی بغضم.

شیشه

     پیشانی ام را عرق می کند.

درخت ها

    در سرم افقی می روند.

چراغ ها

    از چشمانم برق می گیرند

و من به هیچ چیز جز هیچ چیز فکر نمی کنم.

و دو روز بعد

بــــــــاد

   سرزمین سینه های تورا فتح می کند

و مورچه ها

  روی خطوط پیکرم به تظاهرات می آیند.

فعلا تا میتوانید در حاشیه ی این شعر قدم بزنید

و خنده هایتان را برای بدرقه

پشت سرم بپاشید.

سبز باشید

سبز و آفتابی.

در پنجشنبه هفته پیش نقد ماه انجمن ادبی توتم برگزار شد که به حدود یک سوم از آخرین آثار کارهای آقای رحیم سلیمانی پرداخته شد.

البته من و مجید قصد داشتیم  همانطور که نقد آقای شهرام ميرزايي را با جزييات نوشتيم بنويسيم كه با مخالفت مسولان انجمن ادبي توتم مواجه شديم و متاسفانه بيشتر از اين اجازه نوشتن نداريم

موفق باشيد